قالب وبلاگ

خدایا خدایا خدایا خسته ام 

خدایا چه سان بخوانمت با اینكه من همان من (گنهكار) هستم و چه سان امیدم را از تو ببرم بااینكه تو همان تویى (كه با همه مهربانى )

خدایا من اگر از تو نخواهم كه به من بدهى پس كیست آن كسى كه از او بخواهمتا به من بدهد

خدایا اگر تو را نخوانمت كه دعایم را مستجاب كنى پس كیست آنكس كه بخوانمشتا دعایم را مستجاب كند

 خدایا اگر به درگاه تو زارى نكنم كه به من رحم كنى پس كیست كهبه درگاهش زارى كنم تا به من رحم كند

 خدایا همچنانكه شكافتى دریا را براى موسى علیهالسلام و او را نجات دادى از تو مى خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد و مرا از آنچهدر آن گرفتارم نجات بخشى و گشایش فورى به من عطا كنى نه گشایش مدت دار،

 به فضل و رحمتت ىاَرْحَمَ الرّاحِمینَ

مهربانترین مهربانان

فاطمه سرور زنان جهانیان است.فاطمه پاره تن من است هر کس او را بیازارد مرا آزرده است.

"هر کس فاطمه را به غصب در آورد من را آزرده و هر که او را راضی نماید مرا راضی نموده"

 امام حسن مجتبی، در عالیترین ساعات راز و نیاز با پروردگار را این گونه توصیف می‌نمایند: "مادرم فاطمه را دیدم که در شب جمعه‌ای در محراب عبادت خویش ایستاده بود و تا صبحگاهان، پیوسته به رکوع و سجود می‌پرداخت. و شنیدم که بر مردان و زنان مؤمن دعا می‌کرد، آنان را نام می‌برد و بسیار برایشان دعا می‌نمود اما برای خویشتن هیچ دعایی نکرد. پس به او گفتم: ای مادر، چرا برای خویش همانگونه که برای غیر، دعا می‌نمودی، دعا نکردی؟ فاطمه (علیها السلام) گفت: پسرم ! اول همسایه و سپس خانه."

مقام عصمت

 در بیان عصمت فاطمه (علیها السلام) و مصونیت او نه تنها از گناه و لغزش بلکه از سهو و خطا، استدلال به آیه تطهیر ما را بی‌نیاز می‌کند. ما در این قسمت جهت جلوگیری از طولانی شدن بحث، تنها اشاره می‌نماییم که عصمت فاطمه (علیها السلام) از لحاظ کیفیت و ادله اثبات همانند عصمت سایر ائمه و پیامبر است که در قسمت مربوطه در سایت بحث خواهد شد. 

وصیت

 در ایام بیماری، فاطمه (علیها السلام) روزی امام علی (علیه السلام) را فراخواند و آن حضرت را وصی خویش قرار داد و به آن حضرت وصیت نمود که پس از وفاتش، فاطمه (علیها السلام) را شبانه غسل دهد و شبانه کفن نماید و شبانه دفن کند و احدی از کسانی که در حق او ستم روا داشته‌اند، در مراسم تدفین و نماز خواندن بر جنازه او حاضر نباشند.

   پروردگارا!     خداوندا!       پروردگارا!      خداوندا!                                 

پروردگارا! بحقّ آنكه غيبها را مى‏دانى، و بر تمامى موجودات قادر و توانائى، مرا زنده بدار تا آن هنگام كه مى‏دانى زندگى برايم نيكوست، و بميران تا آن زمان كه خير و نيكى‏ام را در مرگم مى‏دانى.
خداوندا! اخلاص و ترس از خودت را در هنگام خشنودى و غضب، و ميانه‏روى در زمان بى‏نيازى و فقر را از تو خواستارم.

پروردگارا! از تو نعمتى را مى‏خواهم كه پايانى ندارد، و نيز از تو جويا هستم آنچه مرا خشنود مى‏سازد و پايان نمى‏پذيرد، بارالها! خشنودى به قضاء و حكم تو را مى‏خواهم، و زندگى نيكو بعد از مرگ را از تو در خواست مى‏كنم، و نيز ديدار رويت و شوق به ملاقات تو، بدون آنكه پريشان حالى و رنجى در آن باشد يا در آشوبى فراگير قرار گيرم، را خواستارم.
پروردگارا! ما را به زينت ايمان مزيّن فرما، و ما را هدايتگرانى قرار ده كه مشمول هدايت تو قرار گرفته باشيم، اى پروردگار جهانيان. 

 
پروردگارا! تا آنگاه كه مرا زنده مى‏دارى، به آنچه داده‏اى قانعم گردان، و عيوبم را بپوشان، و مرا سلامت دار، و آن زمان كه مرا ميميرانى مرا بيامرز، و مشمول رحمتت قرار ده، بارالها! مرا بر آنچه برايم مقدّر ساخته‏اى به رنج نينداز، و آنچه برايم مقدّر نموده‏اى را سهل و آسان گردان.

 
پروردگارا! پدر و مادر و هر كه بر من حقى دارد را به بهترين وجه پاداش ده، خداوندا! مرا تنها در آنچه بجهت آن مرا خلق كرده‏اى مشغول نما، و در آنچه خود متكفّل آن برايم شده‏اى مشغول نساز.

پروردگارا! نفسم را ذليل، و مقامت را در نفسم افزون فرما، و طاعتت و عمل به آنچه مورد رضايت توست، و دورى از آنچه مورد غضب تو مى‏باشد، را بمن الهام كن، اى بهترين رحم‏كنندگان.

پروردگارا بی­ نیازی تو طمع نیاز را درما جنبانده است به همین سبب دست نیاز خود را به درگاه بی نیازت آورده ­ایم تا حاجات خویش را طلب کنیم۰

الهی، بندگان بدکارت،کارهای بد خویش را به یاد آورده­ اند و به کیمیای نظر تو نیازمندند تا از گناهان بگذری و بهشت برین جایگاه ­شان سازی ۰

خداوندا، بنده تو هر چه باشد بنده توست و نه بنده غیر تو پس تو دریابش ..  

   چقدر این روزگار رنگارنگ است! بازار دنیا هر چند روزی دست کسی است. در این بازار یک عده خریدار عشقند، گروهی نادان هم خریدار کالای زشتند؛

یک عده به فکر فردایند و یک عده در تفریح صحرا؛ یک عده به سوی حقیقت می روند و یک عده دنبال خوش گذرانی و صفا؛

گروهی با دنیا سوختند و نساختند، سوختند اما به سوی خالق رفتند.آن ها که با دنیا ساختند، دنیا با آن ها نساخت، آن ها (فقط) خود را باختند و (سرانجام) به عذاب افتادند.

دنیا پلی است که باید از آن عبور کرد؛ نباید روی آن ماند. البته باید از آن بگذرند، اما دنیا از یک عده کار کشید و به آن ها بار نداد، آن ها را از کار انداخت و از خود بیرون کرد.

 بعضی ها هم از دنیا کار کشیدند و با عقل و تقوا در دنیا بار بستند. کار کردند، ولی بار هم گرفتند و با آبروی بندگی رفتند.

يا رب مکن از لطف پريشان ما را هر چند که هست جرم و عصيان ما را ذات تو غني بوده و ما محتاجيم محتاج بغير خود مگردان ما را . . .

از بار گنه شد تن مسکينم پست يارب!چه شود اگر مرا گيري دست؟ گر در عملم آنچه تورا شايد نيست! اندر کرمت آنچه مرا بايد هست  

-- از ترس خداگریه کردن . آتش جهنّم را دور می کند.

-- من کشته اشکم .هر مومنی مرا یاد کند .اشکش روان شود.

-- راستگویی نشانه عزت و دروغگویی نشانه ذلت آدمی است .

-- اگر سه چیز  نبود  انسان در مقابل هیچ  چیز سر فرود  نمی آورد : فقر و

تنگدستی .بیماری و مرگ

-- بخشنده ترین مردم کسی است که به آنکه چشم امید به او نبسته بخشش

کند .

باور کن گُلم! من همان زینبم؛ همان زینبی که هر روز، زیر آفتاب نگاه تو گرم می‏شد، همان زینبی که از طنین صدای تو جان می‏گرفت، همان زینبی که روزش را با زیارت تو آغاز می‏کرد و شبش را با چراغ یاد تو به پایان می‏برد.

باور کن همان زینب، همان خواهر، چهل روز است تو را ندیده است. بلند شو برادر گلم! چرا جوابم را نمی‏دهی؟ تو که همیشه به احترام حضورم می‏ایستادی؛ حالا چه شده که حتی جوابم را نمی‏ دهی؟

آه، چه توقعی دارد زینب از تو! آخر تو که... .

باشد! حالا که تو نمی‏توانی، من برایت همه چیز را می‏گویم، آن روزِ غمگین کودکی‏مان که یادت هست؟! همان روزِ آتش و در و... آری! می‏دانم؛ حتی حالا هم طاقت شنیدنش را نداری. برایت بگویم؛ کودکان تو آواره بیابان‏های بی‏چراغ شدند؛ یکی دو ستاره، خاموش شد تا صبح.

چه کشیدیم برادر! فقط یاد و ذکر خدا و تو و پدر و مادر و جدمان، قوت دلمان شده بود؛ وگرنه قصه به اینجا نمی‏رسید.

در راه، هر جا که شد، چراغ یاد تو را روشن کردیم.

چه که بر سر آل امیه نیاوردیم؛ کوفه می‏لرزید از طنین صدایمان.

هر اشکمان را بر چله کمان نشانده بودیم و قلب خواب‏آلودگان را نشانه رفته بودیم؛ اما امان از شام! تاریکی شام، بر روشنایی کلام ما پیشی می‏گرفت؛ اما ستاره سه ساله تو، آنجا را هم روشن کرد.

چه بگویم برای تو که از همه چیز باخبری؟! در این چهل روز، یک لحظه نوازش صدای تو، گوشم را تنها نگذاشت.

هر چه را باید می‏گفتم، به زبانم جاری می‏شد. همیشه گرمای دستان حمایتت را روی شانه‏هایم حس می‏کردم. یک آن، خودم را بی‏تو ندیدم؛ اما چه کنم که تو خواسته بودی هر لحظه نبودنت را به یاد دیگران بیندازم و بیدارشان کنم.

هر چه بود این چهل روز گذشت و من دوباره به دیدار تو آمدم.

حالا نمی‏خواهی برای دیدن خواهرت، از جای برخیزی؟

 خدایا دلم تنگ است نمیدانم چه بگویم

خدایا دلم تنگ است و آزرده زخمهای زمانه امان از کفم بریده است.

خدایا چه بسیار گله دارم اما نه از تو ای خدای مهربانم٬ بلکه از هم کیشانم

از اینان که در ظاهر حق بندگی ات را بجای آورند و معترف به حضورت هستند و در باطن مسلحند به خنجری جهت خراشیدن دل مجروح بندگان بی دفاعت.

خدایا چه بسیار گله دارم از آنان که هر روز به رنگی نو در میآیند روزی به رنگ تواند رنگ نور محبت صفا و عشق و روزی دیگر آنها را نمی شناسم.

 خدایا چه حس غریبی است تنهایی و سردرگمی. کدامین رنگ را ثباتی است و به کدامین آنان می توان اعتماد کرد؟

خدایا پناهم ده و مرا بسوی خود بخوان که خسته ام از این نامردمیها

 خدایا به ازا سنین عمرم زیستم و بسیار دیدم و جز نیکی چیزی را به ذهن نسپردم. بدیها را خوب انگاشتم و دل را فقط جایگاه محبت قرار دادم.

 خدایا خسته ام و توانم رو به افول می رود.

خدایا مرا بس است. مرا بسوی خود بخوان که حتی رنج آن جهان را به زیست دنیوی فعلی ترجیح می دهم.

 خدایا من از عاقبت نیز بیمناکم. ولی گر رنج نیز فقط از سوی تو باشد باکی نیست چون تو محقی بر من.

خدایا به تو التماس می کنم. این روزها نفس کشیدنم نیز زمینی شده و در بند حصار تن. چندی است هر شب به امید نبودن صبحی دیگر می خوابم و با لبخندی سوی تو می آیم و باز روز بعد رنگی نو می بینم.

 خدایا به تو پناه می برم که تو بر درد دلشدگان آگاهی.

 خدایا سکوتم از بی سخنی نیست مرا لبریز نکن٬ بگذار گله هایم فقط برای تو باشد.

روز شمار رو یدادهای ومناسبتهای  دهه اول محرم

شیعیان در بزرگداشت شهدای کربلا،

هر روز از دهه اول ماه محرم را مختص به یکی از بزرگان این نهضت جاویدان می دانند.روز اول محرم : مسلم ابن عقيل عليه السلام

روز دوم محرم : ورود کاروان به کربلا ( وروديه )

روز سوم محرم : حضرت رقيه عليها السلام

روز چهارم محرم : حضرت حر و اصحاب عليهم السلام - طفلان زينب عليهما السلام

روز پنجم محرم : اصحاب  و عبدالله ابن الحسن عليهم السلام

روز ششم محرم : حضرت قاسم ابن الحسن عليه السلام

روز هفتم محرم : روضه عطش و علي اصغر عليه السلام

روز هشتم محرم : حضرت علي اکبر عليه السلام

روز نهم محرم : روز تاسوعا - حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام

روز دهم محرم : روز عاشورا - حضرت ابا عبدالله الحسين عليه السلام - حضرت زينب عليها السلام و شام غريبان

روز يازدهم محرم : حرکت کاروان از کربلا

روز دوازدهم محرم : ورود کاروان به کوفه

روز سیزدهم محرم : مصائب حضرت امام سجاد علیه السلام و زینب کبری علیها السلام در کوفه و مسیر شام

خدايا چنانم كن كه از تو بترسم گويا كه تو را مى‏بينم،و با پرهيزگارى مرا خوشبخت گردان،و به نافرمانى‏ات بدبختم مكن،و خير در قضايت را برايم اختيار كن،و به من در تقديرت بركت ده،تا تعجيل آنچه را تو به تأخير انداختى نخواهم،و تأخير آنچه را تو پيش انداختى ميل نكنم.

خدايا قرار ده،بى‏نيازى را در ذاتم،و يقين را در دلم،و اخلاص را در عملم، و نور را در ديده‏ام،و بصيرت را در دينم و مرا به اعضايم بهره‏مند كن،و گوش و چشمم را دو وارث‏ من گردان،و مرا بر آن‏كه به من ستم روا داشته پيروز فرما،و در رابطه با او انتقام و هدفم را نشانم ده،و چشمم را بدين‏سبب‏ روشن گردان.

پروردگارا به اينكه مرا پديد آوردى.پس در خلقتم تناسب نهادى،

پروردگارا به اينكه‏ آفرينشم را آغاز نمودى،و صورتم را نيكو نمودى،

پروردگارا به اينكه به من احسان كردى و در خويشتنم عافيت نهادى،

پروردگارا به اينكه‏ محافظتم تمودى و موّفقم داشتى،

پروردگارا به اينكه بر من نعمت بخشيدى و راهنمايى‏ام نمودى،پ

روردگارا به اينكه سزاوار احسانم كردى،و از هر خيرى‏ عطايم كردى،

پروردگارا به اينكه مرا خوراندى و نوشاندى،

پروردگارا به اينكه بى‏نيازم ساختى و اندوخته‏ام بخشيدى،

پروردگارا به اينكه‏ يارى‏ام نمودى و عزّتم بخشيدى،